Hiç babanızın gözyaşlarını avuçladınız mı hiç, o ağır, mağrur, şefkat ve merhamet ölçüsünde narin bakışlarındaki gözyaşlarına dokundunuz mu? Babanızın arkanızdaki desteğini çektiğini düşündüğü nüz oldu mu. Dağ yıkılır, dağlar yıkılır göçer gidersiniz adeta. Bir efsanedir onlar… Çocukları için bambaşkadır “baba” kelimesinin

Dil söyler yürek bilir acıyı…kolay gelir kelimeleri sarfetmek, aklı  nasihatlerle doldurmak…kendine gelmen, kendine kendini sevdirmen içindir bütün çaba…’’sil süpür sıkıntılarını çık bak gökyüzüne güneş ne güzel ısıtıyor yürekleri” denir hep…dünya güzel, hayat güzel yaşamak güzel…!!! güzel de acıyı neden hemen atıyorsunuz