Yaşamak uzun ince bir yoldur bunca mücadele ve uğraş içinde. Yaşamak için mücadele vermelisin ki ayakta durabilesin. O kadar dikkatli ve tedbirli olmalıyız ki bir hüsrana uğramayalım.

O kadar derin mana taşıyan duygularım var ki, duymak istemeyeceğin kadar anlam yüklü ve istemeyeceğin kadar da hasret dolu.

İnsanı olgunlaştıran, hayata bağlaya yaşamı içindeki karşılaştığı acı ve tatlı olaylardır. Biz insanlar başımıza nelerin geleceğini, neler göreceğimizi önceden bilemeyiz. Yaşam beklemediğimiz sürprizler

İçini ısıtacak bir çift söze sevgiyle bakan iki göze o kadar ihtiyaç duyarsın ki, ağır adımlarla yürürken bu iki gözü ararsın ama ne yazık ki bulmazsın. Gün yavaşça batarken ufuktan, yuvasına doğru süzülen bir küçük kuş takılır gözlerine. Zorla ayakta duran tahta banka oturur bir sigara yakarsın. Derin bir iç çekersin ve yürümeye

Seninle aynı köyde doğduk büyüdük ama ben seni yıllar sonra tanıdım. Lise de öğrenciydim seni tanıdığımda. Kader bizi birleştirdi güzel bir hayat kurduk seninle. Düğünümüzde herkesinkinden güzel olmuştu hatırlarsın. İlk yıllarımız da bile hiçbir sorun yaşamadık.

Kimine göre hayat tozpembe, kimine göre parçalı bulutlu kimine göre de sanki zifiri karanlık bir zindandır. Hal bu ki insan varsa hayat var, hayat varsa insan vardır. Yani hayatı yaşanılır kılan ve zehir zindan eden yine insandır. Karşılaştığımız ve yaşadığımız olayların hepsi hayat içinde ve hayata dair şeylerdir. Güzellikleri olduğu kadar çirkinlikleri de vardır. Bunun [...]

Çoğu zaman hayat beklediklerimizi sunmuyor bize. Belki de her istediğimizin olmasını istememizde hakkımız değildir. Hayat önümüze beklenemedik sürprizler çıkarıyor ki, birini diğerine tercih etmek zorunda kalırsın. Fakat bu o kadar zor bir tercihtir ki ayırıp içinden çıkamazsın.

Çareyi başkasında aramak, ya da başkasına yaslanmak bir acizliğin belirtisi mi yoksa bağlanmak ya da ait olmak mı? Bu iki duyguyu bir birinden ayırmak kolay bir işe benzemiyor.

Hayatın yalanlarına ve çekici güzelliklerine aldırmadan, isyan edip haykırmak yerine susmayı bilmelisin, en hüzünlü anında bile gülerek bakmalısın hayata. Bakmalısın ki sonradan gelen güzellikleri görebilesin.

Ne zaman başını kaldırıp bu gün benim günüm dediğinde aklına gelen bir şey alt üst ediyor düşüncelerini ve keyfini kaçırıyor. Düşünmek istemesen bile içine işleyen bazı unutamayacağın yaşanmışları

Yaşamı öz olarak tanımlayacak olursak ,doğum ile ölüm arsında geçen zaman dır diyebiliriz. Bu zaman içerisinde insanın geçirdiği süre Allah’ın verdiği ömür kadardır.

Koştum başkaları için yetiştim hem de zamanı çok iyi değerlendim fakat kendime hep geç kaldım hatta yetişemedim çoğu zaman. Eskiden olsaydı tutardım yakasından hayatın sorardım hesabını geçen yılların acımasızlığını. Ama şimdi zaman geçmiş artık tuttuğum her dal elimde kalıyor.

Hasreti yazarız hep dökeriz içimizi karlı dağlara ya da haber sorarız gökte uçan turnalardan. Ya bizi bırakıp gidenler yakar içimizi, ya da gelmesini beklediklerimiz. Zordur ikisini de taşımak var etmek bütün düşüncelerimizde.

Kimse bilmez başkasının yaşamın neresinde olduğunu, nasıl yaşadığını. Kimileri yatlarda katlarda eğlenirken, gününü gün ederken kimilerinin de bir dilim ekmek uğruna ne çileler çektiklerini. Bilseler bile görmezden gelirler.

Beni anlayamazsınız siz o yüzden sormayın yüreğimdeki ateşi, sakın dokunmayın bana ben bana yazılan kaderimi yaşayım. Yaşadığım süre içinde ne insanlığımı kaybettim nede onurumu.

Birileri bu dünyadan göçüp giderken, birileri dünyaya gözlerini açıyor. Yaşam dediğimiz karmaşık bir girdabın içine düşüyor. Büyüyüp kendini tanıdığında çevresinde olup bitenleri de seçmeye başlıyor. Gördüğü tablo onu mutlu etmese de o da ayak uydurmak zorunda kalıyor.

Bana ne kadar uzakta olursan ol, ne kadar yabancı olursan ol sana içimi dökmek, derdimi anlatmak rahatlatıyor beni. Belki usandırıyorum seni, belki de kırıyorum azda olsa bilmiyorum ama galiba üzüyorum da seni. Elimde olmadığını söylediğimde sen