Her yaşamın bir hayat felsefesi vardır. Uygulamak istediğimizde ise ayırt edemediğimiz  duygular dalgalanır kıskançlık, hasetlik  düşman olur ve  yaşamın günlük sayfasında yer alır ki biz buna kader diyemeyiz.. düşünceler insanın kendi

Annem; Güleryüz, tatlı dil, sıcak söz Evlat acıları yüreğinde kanayan volkan

İlk defa itiraf ediyorum, çocukluğumun geçtiği evde mutfağımızın arka penceresi arkada oturan komşumuza bakardı. Bir yaz, komşumuz evini üç aylığına İstanbul’dan gelen akrabalarına bırakıp gitti. Ben o zaman İstanbul’u

‘’Ömür dediğimiz şey, küsecek kadar çok mu?” İngiltere’de bir adam, her gün gittiği bir kafeteryada kendisiyle hiç ilgilenmeyen, kendine insan muamelesi yapmayan insanlara  

Arslan Gibi Kükreyen Kedi, Mahallenin Bütün Köpeklerini Başına Bela Alır Doğada dengeyi güç sağlar. Güç oluşturur. Güç yaşatır. Onun için doğada her kim güçlüyse doğal hayatın kuralını o koyar. O da yaşatır.

Niçin? Çünkü hem kalkınma teorisi hem de ülkelerin gelişme pratikleri bunu doğrulamıştır.(DPT,2005;Kanamori, 1975; Üstünel, 1995)

O kadar önemsediğin işin, sen olmadan asla olmaz zannettiğin çoğu şey, sen olmasan da olmaya devam edecektir. Eğer insanlar senin varlığından çekiniyorlarsa, sen varken kendileri olamıyorlarsa ve sırf senden korktukları için

Çocukluğumda yaramaz değildim. Biraz inatçı olduğumu söyler annem o kadar… Ama az da olsa ceza alırdım, televizyonlu odadan diğer odaya gönderilirdim mesela. Bu benim için büyük

Sakın söyleme kimseye seni sevdiğimi… Gök kuşağı kıskanırda sonra saklar yedi rengini, Bülbüller unutur serenat yapmayı, güller şaşırır hangi renk elbise giyeceklerini.

Güzel olsun, akıllı olsun, dindar olsun, zengin olsun, kültürlü olsun, şefkatli olsun, ciddi olsun, itaatkâr olsun, esprili olsun hem de hepsi aynı kişide olsun…

On altı yaşında karşımda oturan ve hayatın ne kadar zor olduğundan yakınan, hiçbir şey yapmak istemeyen, yapmaya çalışsa da hemen bıkıveren genç kızı gördüğümde kalbim sıkıştı.

Özgüvenli olmak, istediğin şeye ulaşabileceğine inanmak güzedir. Başarıyı da çoğu zaman beraberinde getirir.

Yazmak istemiyorum. Daha doğrusu okutmak istemiyorum. Neden mi? Bunun nedenini, bana ''neden'' diye soracak insanlar çok daha iyi bilirler… Sürekli bir ''sebep, niçin, aaa, öyle mi, nasıl,'' sorularıyla yaklaşan insanlar daha da iyi bilirler. 

Lütfen bu yazımı yerel ve ulusal bütün bürokratlar okusun! Okullar hayat bulsun! On yılı aşkındır dile getirdiğimiz, yazıp kafa yorduğumuz konu. Milli Eğitim’ bağlı ilk ve orta öğretim kurumları son on yıla kadar izbelikten, fakirlikten dökülmekteydi. Son on yıl

İnsan ilişkilerini, anayı babaya,bacıyı kardeşe, kadını kocaya, gelini görüme, dayıyı amcaya, esnafı zanaatkâra, amiri memura, seçilmişi atanmışa düşürerek ortalığı karıştıran ve bozan en önemli toplumsal hastalıklardan birisi dedikodu “gıybet”tir.

Tek hücreli canlılardan olan bir grup amip alınır ve iki ayrı bölmede bir deney yapılır. Bölmelerden birisine amiplerin rahat edebileceği tüm koşullar hazırlanır.

2011 Ocak ayında “Antalya Yolu mu Köstebek Yolu mu” başlıklı bir köşe yazmıştım. Hazırladığım köşe yazımda Antalya‘nın yollarının düzensizliğinden ve bakımın ne denli gerekli olduğundan bahsetmiştim.