Yetmişli ve Seksenli Yılların Köylü Çocuğu ve Akıl Erdiremedikleri Türkiye’de yaşayan kendime göre son mutlu nesil olarak hissederek gözlerimi kapattığımda göz kapaklarımın altındaki uçuk kaçık kahve renkli çocukluğumun hayalini kurdum uyku tutmayan gecemin birinde.

Gönlümü açıp arıtma çabasındayım yine… İçimdekini açmadığım takdirde onları arıtamam ki. Yaşam sürekli açılım çünkü… Daha küçücükken başladık temel eğitime. Hani elimizi ateşe