Yaşlılık denince ilk akla gelen düşünce acaba şöyle mi? Sanki artık yaşamdan elini eteğini çekmiş, yeteri kadar çilesi dolmuş, gelecekten daha hiçbir beklentisi olmayan, ruhu sönmüş, bedeninin solmasını bekleyen, hatta zekâ seviyesi de azalmış birisi olarak

Yaşamın merhabasında her şeyi olduğu gibi kabul edip mutlu mu olmak istiyorsunuz? O zaman ne kadar çok verirseniz, o kadar çok mutluluk alırsınız. Çünkü hiç kimse bize mutsuzluğu yaratmaz. Mutluluk yükseklerde değil insanın kendi hizasındadır