Biraz uzun bir ayrılık oldu. Önce görevli, ardından da izinli olunca ayrılık uzadı..İnsan her gittiği yere kendini götürürmüş. Okumayı, yazmayı, düşünceleri,edebiyatı, tarihi, ekonomiyi, bilimi, sanatı aldık heybemize ve düştük yollara..

Susuyorum heybetli olup olmadığımı bilmeden ama isteyerek susuyorum. Yine dalıyorum düşüncelere sonra dalıyorum yine uykuya.. her gece bu senaryoyu yaşamak mı istiyorum ben?