Son günün Yazıları
|
Kırmızı burun olumlu düşüncenin yamacında kurulmuş ütopyanın yaşama geçirilmeye yaklaşan nesnesel bir gerçeğidir. Zihninizdeki negatif düşüncelerden arınmanızın zamanı geldiyse, karar aldığınızda kendinizden öteye bir şeyler
Mimarı olduğunuz gerçekliğin neresinde gizli bir bilince yaklaşırsanız, bekleyin özel bir başlangıç için ay ışığı yol göstermeye niyetlenebilir size.
Sizi ve Bizi Seviyorum insanı tamamlamaya cesaret bulan her varlığa… Zorluk mu? Açmış gül goncası sanardım yüzüm her güldüğün de, yaprağının gölgesine düşen iz kadar narin görünüşlü
Salkım gibi boşluğa bırakmış kollarını, bedeninden uzanmış vazgeçiş gibi korkulu, süslemiş hayatının tuvalini fırça darbeleriyle, işlemiş aralık pencereden bakan hayal gözlü yüzü kelimeleriyle defterine.
Uykunun yarı mahmur uyuşukluğunun etkisini, üzerinizden yorgan gibi atmaya çalıştıkça hissetmek, soğuk ürpertinin kucağında bulmak kendinizi.
Adam iki yudumluk şarap, kadehin neresin de olduğundan habersiz, sarhoş nefesli bir hayalci.Hayalleri arasında, dileklerini gerçek sandığı aldatılmışlığıyla kavga ediyor, üzerinden kaç kez geçtiğini hatırlamadığı kurşun kalem
İnsanlar bazen içinden geçenleri söyleyemezler. Koza için de ki kelebek olmaya çabalayan kurtçuk gibi sürekli faklı günlerin hayaliyle var olmayı, farklı tenler tanımayı seçerler, kısa bir süreliğine tatmin duygusuyla dolup taşınca duyguların hamağı
Bir su damlası deyip geçmeyin sizin için neler yapabileceğini, tahmin bile edemezsiniz, algıladığınız alışılmışın dışına çıktıysa eğer, sakin olun ağır adımlar bazı zamanlar kalp atışlarınızı dengelemek için gerekli bir fren sistemidir.
Merhaba dediğin bir günden kalma yalan, ayakları çıplak yürürken kaybettiğin tekrarlanır pencerenin tam karşısında sokak ortasında bir film setinde. Gitmek kuşların kanadına saklanan insanlar gibi, ne istediğinin farkında olmadan, kirli suların olmadan yaşayabilirmisin beyaz düşten yelkenlin de. Sızlayan vicdanları susturmak için kullanılan hangi afrodizyaktı kim bilir?
Kalıpların bildik düzeninde geçtiğimiz patikanın sonunda ulaştığımız çıkış noktası. Cebinde kalmış yasaklarının sana önlemler yetiştirmesine direktörlük yaparken, insanlar davranışlarına inanmaz hale gelirler.
Samimiyetin dış yüzeyinde tutunmaya çalışan isyankar çığlıkların seslerini neden duymayız. Tutunmak nerede olduğumuzun ya da geldiğimiz yerde ki farklılığa mağlup olmadan.
Anlaşılmaz bir yarım kalış korkuyu, şefkati üfleyen karşısında kimse yok. Temkin ile sertliğin parmak uçların da yürüyen balerin adımlarına imrenmesi bazen onu tanımlamak.
Bilmediğin bir sebepten çıktınsa dağlara neden geldin şimdi, sebebin ne olduğunu bulmadan. Ne çok sebep var ölüme yakın duran değilmi, satılmış bedenlerin içinde ruhlar kiralık yürüyor.
Bekleyelim bakalım derken hiçbir otobüsü, vapuru, uçağı, sevginizi, sevgilinizi saniyeyle anla kaçırdığınız tamamen uzaklaştığınız olmadı mı?
Ne kadar farklıydı bir zamanlar Türkiye de ilkokullu olmak, sonra benimsedik sanırım birçok dayatmayı sindirdiğimiz gibi, şimdiler de ilköğretimden başlıyor, hatta yabancı dil öğretimine çocuklarımız kendi isimlerini öğrenmeden farklı yabancı oldukları şeylerle karşılaşıyorlar
Geçmişte iyi bakılsaydı hasta olurmuydu hiç! İçerden bir ses geldi bakımlı bir ağaç devraldım ben diyerek görevinin noktasını sabitledi belli ki
Dondurma yedim soğuktu içimde ki yolda ilerlemeye başladı sonra hafif bir mide bulantısı sanırım kusmaya niyetlendi; bünyemin kabul etmediği şeyi, düşüncemin adı ise açılım.