Aslında Başbakan'ın özgürlük anıtına ''Yıkın bu ucubeyi'' dediğinde anlamıştım, görmüştüm yaklaşan tehlikeyi. Barış ve sevginin paylaşımını simgeleyen bir anıta yıkın diyen bu anlayışı, Afganistan'da tarihi heykelleri yok eden,

Medeniyetler Tarihi Müzesi'nin kapısında 1921 yazar. Kültür denince aklımıza Atatürk geliyor. 'Cumhuriyet'in temeli kültürdür''der. Harf devrimi, Türk Dil, Türk Tarih Kurumu, Halkevleri, Köy Enstitüleri eşi

Türkiye tarihin de böylesi bir siyasal tıkanmayı yaşamadı, darbeler gördü, doğal afetler yaşadı, yıllardır terörü hala çözemedi. Batı'da hala kabul görmediği uluslararası saygınlığın ne kadar önemli olduğunun farkına varamadı.

İktidarın ''İmam hatip ve 28 Şubat'tan rövanşı almak hırsıyla'' uygulamak istediği 14 yıl kesintisiz eğitim, Meclis tarihinde görülmemiş bir kavga ve gürültüyle komisyondan geçti.

Kırsal bir kültür de oluşmuş toplum kolay güdülür. Buna ''Kuzuların sessizliği'' demek daha doğru olacak sanırım. Tepkisiz bir toplum olmaktan öteye gidemeyen bir Türkiye gerçeğini yaşamak,

ABD'nin New York kentinde 40.000 dokuma işçisi daha iyi şartlarda çalışma koşulları istemiyle bir tekstil fabrikasında, 8 Mart 1857 tarihinde greve başladı.

Çekoslovak'ya Prag'da adıma verilen uluslararası VAKLAV sanat ödülünü almak için gittiğimde, yakın dostum olan bir milletvekili bana ''Sizin ülkeniz de milletvekili olmak ne kadar kolay, tahsil, eğitim, bilgi becerisi, uluslararası deneyim ya da

Çağdaşlık ilimdir, kültürdür, sanattır, eğitimdir… Kültür bakanının görevi ve sorumluluğu da bu kavramları yerli yerine oturtmak, sahiplenmek, bilinçli bir sorumluluk duygusuyla gelişmesine destek olmaktır. Ülkemizin talihsizliklerinden biri de ne yazık ki, gereken yerlerde doğru insanların olmamasıdır.

İtalya'nın başkenti Roma'da yaşadığım yıllarda hep hüzünle seyrederdim, CAMPO DE FİORİ meydanındaki GİORDANO BRUNO'nun heykelini. Meydana İtalyanlar 'Çiçek tarlası ya da çiçek bahçesi' adını vermişler, burasını çok seviyorlar, onlar için büyük bir anlamı var.

Atatürk gerçeğini inkâr etmek demek, tarihi inkâr etmekten başka bir şey değildir. Şimdi Atatürk ve devrimlerinden korkmak, onun çağdaş, Cumhuriyet anlayışını kabul edememek, Atatürk ve cumhuriyete ihanet değil de nedir? Benim sürekli Atatürk'ten söz etmemden rahatsız olanlar,

Yeni yılın bu ilk yazısında, neler yazabilirim diye düşündüm. Geçmiş yıla baktığımda çok şeyin yazılamadığını görüyorum. Aslında yazmaktan değil, içimdeki korku sendromunu

''Ben, manevi miras olarak hiçbir ayet, hiçbir doğma, hiçbir kalıplaşmış kural bırakmıyorum. Benim manevi mirasım bilim ve akıldır. Zaman süratle ilerliyor, milletlerin, toplumların,

İnsanların düşüncelerini söylemekten bile korkar hale geldiği bir ülke de yaşamanın, ne denli zorluğunu biliyorum. Şimdi bana birileri ”O zaman sende bu ülkeyi terk et” diyebilir. Ben ülkemi her zaman sevdim, nerede olursam olayım sevdim.

Türkiye’nin bu gerçeği yaşayacağını yazmıştım, bir gün Cumhuriyet ve Atatürk devrimlerinin, ileri sürülen bahanelerle yavaş yavaş yok edileceğini anlatmıştım. Başbakan bir açıklamasında ”laik değil ümmetçilik evladır geliyoruz sindire sindire geliyoruz” demişti.

Atatürk ”Benim mirasım akıl ve bilimdir” demişti. Şimdi kendi ülkeme baktığımda. Cumhuriyetin 88 yılında akıl ve bilimden eser kalmamış. Bilim-din karşı karşıya getirilmiş, Atatürk devrimleri yok sayılmaya çalışılmış, Atatürk’ün tüm resimleri mahzenlere kaldırılmış.

Bugünün dünyasında geri kalmış toplumlarda kadın sorunu toplumsal açlık, cahillik, eğitim düzeyinin düşüklüğü ve sonrasında gelen sorunlar dünyanın gözü önünde yaşanan en önemli vazgeçilmezlerdir.

Milli Eğitim Bakanlığı, Atatürk ilke ve İnkılapları ile Atatürk milliyetçiliğine vurgu yapan yasal maddeleri kaldırıyor. Bunun yerine insan haklarına vurgu yapan yeni hedefler koyuyor. Bundan sonra hiçbir Türk çocuğu, Türklük kimliğine dayalı ve Atatürk’ün çizdiği çağdaş değişim anlayışıyla yetişmeyecek.