Geçmişin karmaşık yollarında saplanan kirli mızraklar kimine göre soylu ve dikta kimine göre yenilgi ve haksızlık, İnsanoğlunun simasının gizlendiği tarih bir çıkmaz bir başkaldırı veya bir yenilgi, kimisi kahraman ilan eder kendini kimisi haksızlığa uğrar vurur bedenini.
Geçen yazıda barnabas incili hakkında yazı yazmıştık. Ama tam olarak sonunu getirememiştik kısmet bu güneymiş. Sonlara doğru Ergenekon ile ilişkilendirdik.
Etrafımızda çok olaylar gelişiyor ve bu olayları inceleme fırsatımız olmuyor yanı başımızda bulunan kültürel değerlerimizi göremiyoruz bu günkü konumuz aslında çok uzun bir konu daha fazla ve daha detaylı bir araştırma isteyen
Her zaman aynı konuları işlemek ve aynı konuları tekrarlamak sıkıcı gelir artık. Yazdığımız konuların geneli insan psikolojisi ve insanın neler yapabildiğidir veya neler yapabileceği,
Başarılı olmak için yapamayacağımız şey yoktur sözde. ama gel görki başarıyı o kadar çok insan istemesine rağmen, çok az insan başarılı olmuştur. Yani olmak istediğimiz benle, olduğumuz ben arasındaki farkı sözel benden öteye götürememişizdir.
Duygu ve hırslarına yenilip öfke seline kendisini kaptırıp giden kimse, kendisini kontrol edemez. En ufak bir kızgınlık anında iradesini kaybedip hemen parlar.
Bir bütün olmak hayatı omuzlamak, susmadan kendi sesini duyurabilmek, ama bunu yapamama korkusu ile yaşamak. Yeni zihinlerin yeni fikirlerin üretildiği bu dönemde engellerin çıkması ve buna müsaade edilememesi üzücü bir
Hayatımızda kıvılcımları göz ardı ediyoruz, oysa bir kıvılcım bir ormanı alevlendirip kül edebilir. Bir kıvılcım bir kavgaya sebebiyet verip ölüme kadar götürebilir. Bir kıvılcım yıllar boyu süren bir nefreti sevgiye dönüştürebilir.
“İnsan bu evrende hayal ettiği müddetçe yaşar.” der Yahya KEMAL. Bir şair duyuşunu hissetmek. Geniş bir yelpazede insanı saran ve titreten büyük bir coşkudur. Hayale duyulan bu isteklenme, onu mekânın ve zamanın çerçevesinden
Çocukluğunda aşk için yola çıkmış bir avare, fakir bir ailenin çocuğu yokluk ve çaresizlik onlarla bütünleşmiş bırakmıyordu. Arkadaşlarıyla bir araya gelir sohbet ederlerdi, kendi yokluğunu hissediyordu aralarında sessizce
Sözcükler dizilmiş dudağımdan affetsem dünya kopar içimde, etmezsem ben koparım hayattan. Kendi dünyamın içerisinde karanlıklara bürünmüşüm yanımda sen ve gururum. Ağlamaklı gözlerim yollarda arıyor senden ve benden
Aşk ile yoğurmaktır kalbini, sözcüklerle bütünleştirmek anlamını bilmediğin kelimelerin anlamı olmaktır. Uzaklaşmak istersin, kaçıp gitmek kaybolmak istersin. Ne çaredir ki Hep seninle değil mi? ufacık
Bir rüya gibi yaşantı, bazen uzaklarda bazen de yakınlarda. Anlatmak istediğin olguların çokluğu boğarmışçasına düğümlenir. Dışa vurmak için kendinden sebepler ararsın. Bazen bir tebessüm bir bakış yetebilir. Anlamsız yüreğimin köşelerinde ukdelenmiş sözcüklerin yetersiz kalışı hüzne boğuyor bu garip yolcuyu.
Rengarenk sözler: su üzerinde kalıcı olmayan şekiller gibidir. içerisine dalmadığımız ilim denizine uzaktan seyrede dururuz. Kulaktan dolma sözlerle kendimizce şekillendirip, dışarıya aktarma
Yıkanmak için ırmakta yürürsen, suda diken zarar verir sana. Her ne kadar diken, suda aşağıda gizliyse de sana batınca var olduğunu bilirsin.
Işık karanlığa taşındımı güzeldir. Bir ovanın ortasındayız, etrafımız dört duvarla çevrili,her duvarın ayrı penceresi her pencerenin ayrı perdeleri vardır. Bizim yaptığımız ise duvarın bir köşesinde
Sırtına heybesini almış bir derviş. Elinde defi, ucu kırık bastonu, yamalı ceketi, yalın ayaklarıyla hayatı omuzlamış bir derviş. Yıkılmış sevdaları besledik yüreğimizde, acı olup içimize düştü
2009 Bilgi Agi / Turkiye nin Interaktif Kose Yazari Gazetesi
Designed By Online Groups