Hafakan

Birazdan kudurur karanlık,

hicrandan dem vurur zaman,

dört odacıklı kırmızı bir ev, saklangah olur bana

cellatlara kalır meydan

Tüm suçluları kente salar bir anarşist,

Kir kokar, köşe başları. Çıplak tabanlarla eskitilir kaldırımlar, Duvarlarda internet diliyle yazılmış birkaç slogan, Yarından kalma özentiler suç çetesi, Nakite rehin bırakılmış sevgiler Ve mide bulandıran bir yığın kapitülasyon.

Celladın elinde ki cinnet, kanlı bir gerdanlık gibidir, yığınların boynunda

Siren sesleri varlığına kanıttır, yaşamın akrep ve yelkovan yarıştan yılgın, beton kokan güller, aşktan beyhude.

Ölümüne ölüme koşan atlar, Giriftlerin de, kaybolur şafağın, Irmaklar dolu dizgin çamur taşır denize, Ufuk çizgisi bin yıldır siyah

Gri bulutlar üstümüzde kirletilmiş bir kefen, Martıların dudaklarında, matkap sesi, Çenesi düşmüş rüzgarlara, çoban yıldızı günah keçisi.

Neden hep günah dolu bardaklar? son model arabalar tercih sebebi, Neden herkesin heybesinde ateş var? Neden kalabalık sokakların yüzü solgun? Ve neden kaneviçe seccadeler de bol sıfırlı nakışlar...