Yıllardır Türkiye üzerine çok söz söylendi, çok yazıldı, çizildi.. “Bağımsız Türkiye” için yola çıkanlar, mücadele edenler oldu. Binlerce genç, onlarca

Bazen gazetelerden kesikler yaparım. Bu, ilgimi çeken bir haber, yorum ya da üzerinde çalışılacak bir konu, hakkında yazı yazılabilecek bir olay veya gelişme olabilir.

Geçen akşam Opera Sahnesinde “Yaşam ve Tango” isimli bir bale izledik. “Hikayelerinizi paylaşın” diyordu, sanatçı son perdenin girişinde ve bitişinde..

Bir görev nedeniyle yine ayrı kaldık. Şair’in dediği gibi; “ayrılıklar da sevdaya dahil.” Sözkonusu olan yazı sevdası olunca ayrılık hiç yok. Düşünceler, kurgular, yeni öyküler

Son bir-iki yıldır Dünya büyük bir kriz yaşamakta. Üretim ve tüketim düşmekte. İşsizlik artmaktadır. Öyle ki, bu büyük krizin

” Anlatın bana, nasıl sevgili olur insan?” dedi; düz, uzun ve siyah saçlı kadın, Nisanın serin akşamında piknik halısını yeşil otların üzerine sererken. Az önce de Çardakta otururken bir yandan sigarasından çektiği dumanları mavi havaya

Kısa bir süre ayrı kaldık. Çankırı, Kastamonu, Akçakoca’ya doğru görevlerimi tamamladım. Üniversite öğrencilerine, sanayicilere, yurttaşlarımıza “verimlilik, kültür, ekonomi” konularında

İnsanların bireysel üretkenlikleri önemlidir. Ortada gördüğümüz her şey üretkenliğin sonucudur. Üretmek insanlığa yapılan en iyi hizmettir. Toplumsal üretkenlik ise bir toplumun, milletin, devletin sonsuzluğunu sağlar. Mutluluk da bu etkinliğin sonucunda gelir. Toplumsal olarak verimlilik arttığında bundan her kesim kazançlı

Geçen yılın Ağustos ayı. Uzaklarda kalmış çocukluğum. Fatsa iskelesindeyim. Sabahın erken saatleri. Güneş vurmuş denize ve yüzüme. Uzaklarda bir balıkçı teknesi. Uzun sahil yolunda

İlkokul sıralarından bir şiir anımsıyorum: “biz kimlerizbiz Altay’dan gelen erleriz”  Biz kimiz? Nereden geldik, nereye gidiyoruz? Dinimiz, ırkımız, cinsimiz, coğrafyamız, köyümüz.. Bunların hepsi önemli. Kişiliği oluşturan unsurlar. Ama bir başka faktör var ki o da çok önemli. O da

Büyüyoruz ama kalkınamıyoruz.   Büyüme sosyal gelişmeye yeterince yansımıyor. Eğitim, sağlık, gelir dağılımı dengeli biçimde düzelmiyor. Bölgesel, kentsel uçurumlar artıyor. Büyümemiz verimliliğe dayanmıyor. Tüketime, ithalata dayanıyor. Ekonomik verimlilik ile; büyüme, yatırım,

Sabaha doğru. Esmer kadın derin uykuda. Onun şimdi hangi renkli düşlerin tılsımlı bahçelerinde gezindiğini ya da yaşam bunalımlarının kıskacında bölündüğünü kimse bilemez. Erkek yeni uyandı. Kalktı. Uyku ağırlığını üzerinden atmak için lavaboya gitti. Ellerini ve yüzünü

Seçimlere 10 gün kaldı. Ülke ve biz çok seçimler geçirdik. Geçim meselesinde dünyada 190 ülke içinde 84.üncü sıradayız. Yani ortalarda bir yerdeyiz. Yaşam standardında eskiye göre elbette yükseldik, ama Dünya sıralamasında yine orta sahalardayız.

Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşunda temel hedef belirlenmiştir:  Bu “muasır medeniyet”, yani “çağdaş uygarlık” düzeyinin üstüne çıkmaktır. Çağdaş uygarlık; çağdaş demokrasinin tüm kurum ve kurallarıyla yaşatılması demektir.  Şiddetin hiçbir biçimde sözlerde, davranışlarda ve eylemlerde yer bulmaması demektir. Basın özgürlüğü,

Mavi bir yaz sabahıydı. Gölün duru  suyuna çamların ferah görüntüsü yansımıştı.. Orta yaşlı garson kahvaltı hazırlığı için masayı düzenliyordu. Önce sana sordu. “Ne alırsınız hanımefendi? ”Sen gözlerindeki ışıltılı sevinçle söyledin: “Bal, reçel, Ezine peyniri, yeşil zeytin ve ince belli cam bardakta açık çay”

Dünya emekçi kadınlar günü yaşamı yeniden anlamamıza bir katkı sağlasın diliyorum.. Tarihte neler olmuş.. Birleşmiş Milletler tarafından 1977 yılında ilan edilen 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nün geçmişi çok eskilere dayanıyor. Kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olmak yolunda verdiği savaşın temsili başlangıcı

Bir kıyıdan denize bakmak.  Uzakta, çok uzaklardaki ufuk çizgisini görmek,  Düşünmek dünyayı, düşlemek evreni, sonsuzluğu.  Kriz, para, ekonomi, dolar kuru  haberlerinin usandırıcı çemberinden sıyrılıp, dalıp gitmek geçmişin ve geleceğin