Bir insan neden satar şerefini acaba. Namusunu, haysiyetini neden ayaklar altına alır. İşine, insanına, ekmeğine nasıl ihanet eder. Yanlışlığına inandığı bir şeye nasıl bir çıkar için doğru diyebilir. Nasıl bu kadar çukur! Olabilir, ölen ve
Biri tüm bunları benim yerime düşünüp bana bir yanıt verirse ben tembel olduğum tezini savunmaya devam edeceğim.Ama insanların akli melekelerini kullanmak yerine bir ara kablosu olmak için birbirleriyle yarıştığı (beyin tembelliği) bu dönemde söylenecek en kolay şey söz değil midir? Ben tembelim diyebilmek….
Bazen kurur dudaklarımız , yutkunamayız ;susuzluktan falan değil ,öylesine ve bazen…Uyanırız uykudan irkilerek,ya da dikeriz bir noktaya gözlerimizi anlamsız ,zamansız ve apansız . Nedensizdir aslında hepsi tüm nedenselliğine rağmen,her ihtimal çok uzaktır bize.Ve biz bir ihtimaliz aslında,bilmem kaç milyarda bir.
Tüm suçluları kente salar bir anarşist
Kir kokar köşe başları…
Çıplak tabanlarla eskitilir kaldırımlar
Duvarlarda internet diliyle yazılmış birkaç slogan
Nerden bilebilirdim o çılgın tüketim toplumu içinde aza kanaat edebilmenin tekere çomak sokmaya denk olduğunu.Her şeyim varken hiçbir şeyim olmadığını bu adaya gelmeseydim nerden bilebilirdim.
Evet ben Robin/son/um adada kurtarılmamayı bekleyen sefilin ta kendisi….Bir mezara ve bir umuda ihtiyacı olmayan adam.
Yıpranmış kaldırım taşları arasına sıkışmış aşklar, silkinerek bir tenhaya bırakılmış umutlar kadar yalnızım. Kendimi kendimde kaybedip başkasında aramanın ahmaklığıyla geçmiş bunca yılı, bir bilinmeze inat hiçe saymak o kadar kolay değil ki.
2009 Bilgi Agi / Turkiye nin Interaktif Kose Yazari Gazetesi
Designed By Online Groups